واگذارى همهء آنها بسيار سخت است و حساب آن ناگوار است و چون كسى را ماند كه خرده خرده بر قلهء كوهى برآيد و در تدبير فرود شدن سرگردان بماند . گويد امام صادق ( ع ) مىفرمود : خود را به دلخواه وامنه كه خواهش نفس نابودى خود است ، دل به هوس دادن درد و آزارى است و خوددارى از آنچه دلخواهد داروى آن است . از مجلسى ( ره ) - در قاموس گويد : مكر به معنى خدعه ( نيرنگ ) است و آن آهنگ بدى كردن به ديگرى است از راهى كه نمىداند ، تا آنكه گويد : گويا آن حضرت اين سخن را گفته است براى اينكه مردم معاويه را مردى سياستمدار و خردمند مىدانستند و او را سست رأى مىپنداشتند چون معاويه با دروغ و فريب كارِ خود را پيش مىبرد و حضرت مىفرمايد كه وى به اين نيرنگ‌ها داناتر است ولى چون مخالف دستور خدا است آن را به كار نمىبرد ، چنانچه سيد رضى از آن حضرت نقل كرده است كه : « ما در دورانى افتاديم كه بيشتر مردمش پيمان‌شكنى و دغلى را زيركى مىدانند و كار نادانى را چاره‌جوئى نيك پندارند ، آنها را چه شده است ، خدا آنها را بكشد بسا كه مرد نيرومند و درون‌شناس راهِ حيله و نيرنگ را مىداند ولى امر و نهى خدا جلوگير او است و آن را به رأى العين از دست مىنهد با اينكه بر آن توانا است ، و كسى كه او دين و رداع تقوى ندارد از آن فرصت‌جوئى مىكند . . . تا آنكه مىگويد : و شناساتر بودن و تواناتر بودن آن حضرت به مكر و فريب كارى روشن است زيرا آن حضرت به همه چيز داناتر از ديگران بوده است . از قتيبى نقل شده كه مقصود از اجذم در اينجا كسى است كه همهء اعضاء او بريده باشند ، و دست از ديگر اعضاء به كيفر سزاوارتر نيست . ابن انبارى گفته : مقصود از اجذم اين است كه نه حرفى دارد كه به زبان آرد